- Κι αφού η Βέρα πέθανε, ήρθες μαζί μου;
- Πρίν.
- Τι θα πει αυτό, τι πριν;
- Πριν πεθάνει.
- Και η Βέρα τόξερε;
- Όχι, δεν νομίζω...







«Δεν είναι δικός μου ο φάκελος και μπορώ να το αποδείξω. Έπρεπε εδώ και πέντε μέρες νάχω φύγει απ’ αυτό το σπίτι. Το γράμμα λοιπόν ανήκει σ’ όποιον έρθει εδώ μετά από μένα.»







«Θέλεις να έρθεις να με δεις; Θα μου φέρεις και τις φωτογραφίες; Αυτές που έβγαλα στο μέρος εκεί που δεν πήγα ποτέ... Έλα όποτε θέλεις, δεν με πειράζει. Εγώ θα είμαι εδώ έτσι κι αλλοιώς...»







«Θέλεις να παίξουμε μαζί; Ελα, να κάνουμε ζαβολιές...»







«Δεν θυμάσαι, ένα σπίτι γεμάτο δέντρα; Πεύκα ήτανε η κάτι τέτοιο... Βγαίνανε μέσα απ’ το πάτωμα... Υπάρχει και μια φωτογραφία σου εκεί μέσα.»







«Θάθελα να ρωτήσω για την μεταφορά μου... Βήτα Άλφα 2037. Είναι πέντε μέρες που λέτε ότι θάρθετε, αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί. Απαιτώ να μάθω γιατί με κοροϊδεύετε;»







«...και τη βρίσκει μετά από πέντε χρόνια και της λέει... μπορώ να σε δώ... είναι παράξενο. Πάντως δεν τον ξέρω... Ούτε και τ’ όνομά του μου λέει τίποτα...»







«Για το απόγευμα δεν ξέρω ακόμα... βλέπεις είναι πέντε μέρες που όλο λένε ότι θα περάσουνε να με πάρουνε μα μέχρι τώρα δεν φάνηκε κανένας. Ποιός ξέρει μπορεί και νάχω φύγει...»







«Γνώριζα κάποιον που ζούσε στο ίδιο σπίτι εικοσιπέντε χρόνια.»







«Γιατί χωρίσαμε; Ποιός έφυγε πρώτος, εσύ η εγώ; Τι μας συνέβη και χαθήκαμε...»

ΕΥΡΙΔΙΚΗ ΒΑ 2037 (1975)

 

Η Ευριδίκη ζει φυλακισμένη σ’ ένα σπίτι – Άδη – σε μια χώρα με δικτατορικό καθεστώς. Περιμένει να την μεταφέρουν «κάπου αλλού» γιατί η φυλάκισή της σ’ αυτό το χώρο τελείωσε. Ο κρατικός εγκέφαλος όμως που προγραμματίζει τις μετακινήσεις, την κοροϊδεύει επί μέρες τώρα ή και χρόνια. Ένας αγαπημένος, χαμένος από χρόνια – Ορφέας – επικοινωνεί μαζί της και ζητάει να την ξαναδεί. Η Ευριδίκη τον δέχεται με την ελπίδα πως κάτι θ’ αλλάξει, αλλά και με φόβο για οτιδήποτε καινούργιο θα φανεί.

 

Ο Ορφέας έρχεται, σαν ένας νέος θάνατος όμως, κι όχι σαν ελευθερωτής.

 

Η Ευριδίκη θα τον σκοτώσει και θα μείνει για πάντα στην κόλασή της.

 

 
Copyright © 2017. Nίκος Νικολαΐδης. Designed by Zero Raid