- Που είναι;
- Όπου και νάναι έχει τα χάλια της...έπειτα αν την αφήσουμε θα μας μαρτυρίσει και θα μας χωρίσουνε... Αυτή θυμάται ότι έρχεσαι με το τραγούδι και θα σου στήσει παγίδα...







«...Για να δούμε..... Έχουμε να συναντηθούμε από κείνο το αστείο με το μικρό φορτηγάκι τη μέρα του γάμου σου...»







- Άντε έλα Φραουλίτσα...
- Σου είχα πει να μη με ξαναφωνάξεις Φραουλίτσα...
- Δεν φταίω εγώ αν χρησιμοποιούσες προφυλακτικά με γεύση φράουλας!







«Τελικά δεν πρέπει να έχεις παράπονο, γιατί κάθε φορά που πέθαινες, έπαιρνες και κάποιον άλλο μαζί σου.»







«Θα τον γεμίσουμε με πέτρες και θα πάει κατευθείαν στο πάτο!»







«Μπορούσα να φύγω και να γλυτώσω τη ζωή μου, αλλά όταν το έδαφος γλυστράει κάτω από τα πόδια σου, πρέπει αυτός που θα σε πιάσει, η θα σε σπρώξει παρακάτω, να είναι κάποιος που αγαπάς πολύ. Μόνο τότε όλα αρχίζουν νάχουν κάποια σημασία.»







«Τι μούχεις δώσει, κάτι μούχεις δώσει... Κρυώνω και φοβάμαι... Πρέπει να φύγω.»







«‘Επειτα τρεις σακούλες με χρήματα μοιρασμένες στο ένα είναι πιο πολλές απ’ ότι μοιρασμένες στα τρία...»







«Εγώ θα σε βλέπω τυλιγμένη μέσα σε βαρυά δίχτυα, γεμάτη πέτρες και δεμένη με χοντρό σκοινί... Θα σε πετάξω στη θάλασσα και κατευθείαν στο πάτο. Κάτι τέτοιο έχω στο μυαλό μου...»







- Πάρε αυτό να γίνης καλά να πάμε να τον βρούμε.
– Τίναι αυτό, δηλητήριο;
- Φάρμακο είναι, τι νομίζεις ότι είναι...εντάξει δηλητήριο είναι. Πάρτο τώρα...

ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ  (1999)

 

Αυτό που για τους άλλους είναι κόλαση, για μας είναι το σπίτι μας. Αυτή είναι η ιστορία της Βέρας, της Έλσας και ενός άντρα που αγαπήθηκαν πολύ. Έτσι ξεκίνησαν να μεγαλώσουν μαζί αλλά δεν πήγαν και πολύ μακριά.

Αφήνοντας πίσω τους έναν κόσμο ερειπωμένο και γεμάτο παγίδες, οι ήρωες ξεκινάνε μια νυχτερινή πορεία παραίσθησης, απελπισμένης τρυφερότητας και βίας, όπου ο καθένας με τον δικό του ύπουλο και ανατριχιαστικό τρόπο, προσπαθεί να εξοντώσει τον άλλο, για να κερδίσει μόνος του την Κόλαση…
 
Copyright © 2017. Nίκος Νικολαΐδης. Designed by Zero Raid